KSIĘGA PSALMÓW
Rozdział: |1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|14|15|16|17|18|19|20| |21|22|23|24|25|26|27|28|29|30| |31|32|33|34|35|36|37|38|39|40| |41|42|43|44|45|46|47|48|49|50| |51|52|53|54|55|56|57|58|59|60| |61|62|63|64|65|66|67|68|69|70| |71|72|73|74|75|76|77|78|79|80| |81|82|83|84|85|86|87|88|89|90| |91|92|93|94|95|96|97|98|99|100| |101|102|103|104|105|106|107|108|109|110| |111|112|113|114|115|116|117|118|119|120| |121|122|123|124|125|126|127|128|129|130| |131|132|133|134|135|136|137|138|139|140| |141|142|143|144|145|146|147|148|149|150|

PSALM 137(136)

Nad rzekami Babilonu

1 Nad rzekami Babilonu -
tam myśmy siedzieli i płakali,
kiedyśmy wspominali Syjon.
2 Na topolach tamtej krainy
zawiesiliśmy nasze harfy.
3 Bo tam żądali od nas
pieśni ci, którzy nas uprowadzili,
pieśni radości ci, którzy nas uciskali:
"Zaśpiewajcie nam
jakąś z pieśni syjońskich!"
4 Jakże możemy śpiewać
pieśń Pańską
w obcej krainie?
5 Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie,
niech uschnie moja prawica!
6 Niech język mi przyschnie do podniebienia,
jeśli nie będę pamiętał o tobie,
jeśli nie postawię Jeruzalem
ponad największą moją radość.

7 Przypomnij, Panie,
synom Edomu,
dzień Jeruzalem,
kiedy oni mówili: "Burzcie, burzcie -
aż do jej fundamentów!"
8 Córo Babilonu, niszczycielko,
szczęśliwy, kto ci odpłaci
za zło, jakie nam wyrządziłaś!
9 Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije
o skałę twoje dzieci.

POPRZEDNI ROZDZIAŁ (Ps 136) NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU (Ps 137) NASTĘPNY ROZDZIAŁ (Ps 138)
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU PISMO ŚWIĘTE